Μια γεμάτη μέρα

Οι περισσότεροι, πιστοί στο ραντεβού μας, ξεκινήσαμε για την πολύπαθη Κερατέα.

Ξέραμε ότι η επίσκεψη αυτή καθεαυτή, ήταν ένα μήνυμα συμπαράστασης, σ έναν αγώνα τίμιο, καθαρό, χωρίς ΄΄άνωθεν εντολές΄΄ και κομματικά καπελώματα. Εκείνο ίσως που δεν περιμέναμε ήταν

η τόσο ζεστή και συγκινητική υποδοχή από τους κατοίκους και τ

 α μέλη της  συντονιστικής  επιτροπής αγώνα. Είναι οι στιγμές

 αυτές, που δηλώνουν ότι τίποτα δεν χαρίζεται, και όσο υπάρχουν

καρδούλες που χτυπάνε ακόμα, και στήθια που μπαίνουν μπροστά,τότε υπάρχει ελπίδα. Η σύντομη

συνομιλία μας με τις δυνάμεις καταστολής, έφερε στην επιφάνεια το αυτονόητο. Ανόητες δικαιολογίες, κάτω από το πρίσμα ΄΄εκτελούμε εντολές΄΄. Η μέρα συνεχίστηκε με ουζάκι στο Λαύριο
και καφέ το βραδάκι στη γειτονιά. Και τώρα που τα φώτα χαμηλώνουν, και βαραίνουν τα βλέφαρα
αποφάσισα και γω να ασχοληθώ με τις άσπρες κουκκίδες πάνω στα μαύρα πλήκτρα.
Καλή καθαρή Δευτέρα αδέρφια, και τα ξαναλέμε.